Καλό Πάσχα

Καλό Πάσχα
Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό. Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη. Νίκος Μπελογγιάνης

Μετάφραση // Translate

...ο πολιτισμός απειλείται από την χωρίς όρια ανάπτυξη... της νεοφιλελεύθερης ευρωπαϊκής πολιτικής που ισοπεδώνει τον Άνθρωπο και τις αξίες του

Καλημέρα, πάμε Ευρώπη!!!

Καλημέρα, πάμε Ευρώπη!!!
Καλημέρα, πάμε Ευρώπη!!!

Τετάρτη 3 Ιουλίου 2013

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΟΠΟΥ ΓΗΣ ΒΛΑΧΕΡΝΑΙΟΥΣ

Εορτή του χωριού μας σήμερα και πολλοί συμπατριώτες και φίλοι ανηφόρησαν για την Καστανιά. Στην Θεία Λειτουργία στην Παναγία των Βλαχερνών, χοροστάτησαν οι Ιερείς π.Παναγιώτης Τρυφωνόπουλος και ο π. Κων/νος Κουβαβάς (από Λεβίδι). 


Μετά την τέλεση της Θείας Λειτουργίας, όλοι κατηφόρισαν προς την βρύση, όπου και φέτος η Μορφωτική Κίνηση Βλαχέρνας είχε οργανώσει την παραδοσιακή εκδήλωση, η οποία γίνεται συνέχεια τα τελευταία χρόνια. 
Υπό τους ήχους πίπιζας και νταουλιού (σημειώνουμε πως το συγκεκριμένο νταούλι, ήταν η πρώτη του φορά σε εκδήλωση!!!) και τους χορούς των παρευρισκομένων, αναβίωσε για μια ακόμη φορά το παραδοσιακό γλέντι στην Βρύση της Καστανιάς. 

Πολλά συγχαρητήρια στους οργανωτές της Μ.Κ.Β. και ευχόμαστε ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ σε όλους τους Βλαχερναίους.

FOTO: WWW.VLAXERNA.GR

Τρίτη 2 Ιουλίου 2013

Ξεκινά η ελεγχόμενη στάθμευση σε τρία σημεία στην Τρίπολη


– Πόσο θα πληρώνουμε την ώρα       


Την επόμενη εβδομάδα θα τεθεί σε λειτουργία το σύστημα ελεγχόμενης στάθμευσης , με κάρτα (χρέωσης χρόνου) σε τρεις από τους δέκα συνολικά χώρους στάθμευσης οχημάτων που μισθώθηκαν από τον Δήμο Τρίπολης.
Πρόκειται για τους δημοτικούς χώρους στάθμευσης:
1.Στην οδό Δαρειώτου
2. Στην Εθνομαρτύρων και Φωτάκου
3. Κάτω Αγορά ( που περιβάλλεται από τις οδούς Δεληγιάννη και Αποστολοπούλου).
Η τιμή θα ανέρχεται στα 0,50 ευρώ ανά ώρα .
Οι μέρες και ώρες που θα είναι σε ισχύ το σύστημα ελεγχόμενης στάθμευσης ,με κάρτα, είναι οι εξής:
Δευτέρα έως Παρασκευή (8:00 έως 21:00 ) και Σάββατο (8:00 έως 15:00 ).
Παρακαλούμε πολύ όπως συμμορφωθούν οι δημότες με το νέο σύστημα λειτουργίας των δημοτικών χώρων στάθμευσης , όταν αυτό τεθεί σε εφαρμογή, καθώς το πρόστιμο που θα επιβάλλεται σε όσους θα κάνουν χρήση χωρίς να καταβάλλουν το παραπάνω ποσό ή σε όσους υπερβαίνουν το χρόνο στάθμευσης θα είναι 20 ευρώ.
Οι κάρτες θα πωλούνται στο κοινό στα κεντρικά περίπτερα της πόλης .
Χωρίς αντίτιμο χρησιμοποιούνται στην παρούσα φάση οι υπόλοιποι δημοτικοί χώροι στάθμευσης.
«Η συγκεκριμένη υποδομή αποτελεί συνέχεια μίας ευρύτερης πολιτικής της δημοτικής αρχής που επικεντρώνεται στη δημιουργία καλύτερων συνθηκών κυκλοφορίας και στάθμευσης στην πόλη όπως και στην αναβάθμιση του κέντρου.
Το κέντρο της πόλης μας γίνεται πιο λειτουργικό, ανθρώπινο και προσβάσιμο», δήλωσε ο Δήμαρχος Τρίπολης Γιάννης Σμυρνιώτης .
Για την ακριβή ημέρα που θα ξεκινήσει η λειτουργία της ελεγχόμενης στάθμευσης με κάρτα θα ενημερώσουμε με επόμενο δελτίο Tύπου.


____________________

Πέμπτη 13 Ιουνίου 2013

Όχι στο γερμανικό οικονομικό επεκτατισμό. Όχι στην παγκόσμια οικονομική ολιγαρχία.

του Φιλίππου Νικολόπουλου
Αναπληρωτή Καθηγητή Κοινωνιολογίας
Παν/μίου  Ινδιανάπολης και Uindy Athens,
Δικηγόρου
___________


Τον τελευταίο καιρό οι φωνές ενάντια στη γερμανική εμμονή στην ασφυκτική δημοσιονομική πολιτική και στη σκληρή γραμμή της λιτότητας πληθαίνουν. Η Τρόικα αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι κάποιες διαφοροποιήσεις στα αρχικά σκληρά μέτρα, που θα διευκολύνουν τους πολίτες, πρέπει να γίνουν, γιατί διαφορετικά η κατρακύλα της ύφεσης δεν θα έχει τελειωμό. Ακόμη και η ανεκδιήγητη Καγκελάριος Μέρκελ αναγκάστηκε να παραδεχθεί ότι το «φάρμακο» που δώσαμε – εννοεί αυστηρή λιτότητα – έχει τον κίνδυνο τελικά να σκοτώσει τον ασθενή» (!)

            Ωστόσο η κατάσταση συνεχίζεται και η οικονομική ανάκαμψη δε φαίνεται στον ορίζοντα. Οι νότιες ευρωπαϊκές χώρες οφείλουν να συσπειρωθούν και να συγκροτήσουν ένα κοινό μέτωπο ενάντια στο γερμανικό οικονομικό επεκτατισμό. Ό,τι αποφασίζεται απ’ τη Μέρκελ και το επιτελείο της ουσιαστικά είναι επιταγή της γερμανικής κι ευρωπαϊκής οικονομικής ολιγαρχίας κι αυτές οι επιλογές, ανεξάρτητα αν η γερμανική οικονομία είναι η ισχυρότερη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, συνδέονται βαθύτερα με τις δομές του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού, που προσπαθεί με χίλιους τρόπους ν’ ανασχέσει την πτώση κέρδους, που αποτελεί μόνιμη τάση του συστήματος.
            Οι πολιτικές σύγκλισης της Ε.Ε. έχουν αποτύχει και το όραμα μιας ενωμένης πολιτικά Ευρώπης ολοένα και χλωμαίνει, αφού οι λαοί της αισθάνονται και στην καθημερινή τους ζωή πια ότι οι ισχυρότερες βόρειες καπιταλιστικές οικονομίες (κυρίως η Γερμανία) επιμένουν να επιβάλλουν τους όρους τους και να διατηρούν τα πλεονεκτήματά τους σε βάρος των νότιων οικονομιών (Ελλάς, Ισπανία, Πορτογαλία κ.ά.). Οι τελευταίες εξ αρχής απ’ τη στιγμή της εισόδου τους στην  ΕΕ μειονεκτούσαν ανταγωνιστικά (κυρίως σ’ επίπεδο βιομηχανικών προϊόντων) με τις προηγούμενες.  Κι οι δομικές οικονομικές διαφορές (με ιστορικό βάθος, ας θυμηθούμε τη θεωρία «κέντρου-περιφέρειας») δεν ξεπερνιούνται με ευχολόγια, κοινές διακηρύξεις και πολιτικά κείμενα, λαμβανομένου μάλιστα υπόψη ότι υπάρχουν και θεσμικές διαφορές σε ποικίλα επίπεδα και διαφορές πολιτικής κι ευρύτερης κουλτούρας. Οι γερμανικές μεγάλες εταιρείες ήξεραν καλά τι σήμαινε, κυρίως γι’ αυτές, η διεύρυνση της ΕΕ με χώρες, που δεν μπορούσαν να τις ανταγωνιστούν: διεύρυνση αγορών!
            Κι εδώ ακριβώς είναι η αντίφαση (αντίφαση βαθύτερα του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος) και η μεγάλη υποκρισία των πολιτικών ηγεσιών των βορείων εταίρων. Απ’ τη μια επιβάλλουν τα βιομηχανικά τους προϊόντα (και μάλιστα ορισμένα απ’ αυτά πανάκριβα, π.χ. οπλικά συστήματα) κι απ’ την άλλη συσταίνουν κι επιμένουν σε μια ασφυκτική δημοσιονομική και εισοδηματική πολιτική, αγνοώντας δήθεν που αναλίσκεται μέρος του δημόσιου προϋπολογισμού και των συνολικών εισοδημάτων των πολιτών των νοτίων χωρών της ΕΕ. Μ’ άλλα λόγια αφού σε παγιδεύουν μέσα σε μια ενιαία αγορά – χωρίς προστασία φυσικά της εγχώριας οικονομίας και βιομηχανίας –, σε εξαρτούν απόλυτα, όσον αφορά τα προϊόντα βαριάς βιομηχανίας, σε ωθούν σ’ ένα υπερκαταναλωτισμό (εδώ πρωταγωνιστούν τα Media και οι περίτεχνοι μηχανισμοί χειραγώγησης και διαφήμισης), τελικά σε υποχρεώνουν να δανείζεσαι με επαχθέστατους όρους για να εξοφλείς τις οφειλές σου!
            Βεβαίως οι παραπάνω πολιτικές – αντίστοιχες με συγκεκριμένες δομές του μονοπωλιακού η τουλάχιστον ολιγοπωλιακού καπιταλισμού – δεν χαρακτηρίζουν μόνο την ΕΕ αλλά και το συνολικό πεδίο αλληλεξαρτήσεων του βιομηχανικού Βορρά με τον λιγότερο ανεπτυγμένο Νότο στο πλαίσιο του παγκόσμιου καπιταλισμού. Γι’ αυτό και θα ήταν λάθος να εστιάσουμε αποκλειστικά στον γερμανικό επεκτατισμό, απομονώνοντάς τον απ’ τη συνολική δυναμική της παγκοσμιοποίησης, στην οποία ως γνωστό, παίζει τεράστιο ρόλο πια το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Ανεξάρτητα απ’ το αν είναι σκόπιμο οι νότιες χώρες της ΕΕ να αξιοποιήσουν, όσο μπορούν περισσότερο, τις διαφωνίες του ΔΝΤ με την σκληρή πολιτική λιτότητας της Μέρκελ και ευρύτερα τις αντιθέσεις των αμερικανικών πολιτικών και οικονομικών παραγόντων με το γερμανικό κεφάλαιο, δεν πρέπει να παραβλέπεται ότι τα επί μέρους τμήματα του παγκόσμιου χρηματιστικού και πιστωτικού κατεστημένου ξανασυναντιούνται πάλι σε κοινές πολιτικές και σε κοινά μεθοδευμένα κτυπήματα ενάντια στους λαούς. Υπάρχουν κοινά χαρακτηριστικά και κοινά συμφέροντα, που δεν ανατρέπονται απ’ τις επί μέρους διαφωνίες και αντιθέσεις.
            Γι’ αυτό και η ευρύτερη σκόπευση πρέπει πάντα να είναι η αντιμετώπιση της παγκόσμιας χρηματιστικής και οικονομικής ολιγαρχίας και η εξουδετέρωση των μειονεκτημάτων, που επιφέρει η διαδικασία της παγκοσμιοποίησης στα ασθενέστερα οικονομικά κράτη, με τη λιγότερη βιομηχανική ανάπτυξη.
            Και ναι μεν βραχυπρόθεσμα οι πολιτικές τύπου Μέρκελ μπορούν να διατηρούνται προς όφελος των κερδών της διεθνούς τοκογλυφίας, αλλά μακροπρόθεσμα η κρίση υποκατανάλωσης γενικά του καπιταλισμού δεν ξεπερνιέται και η παρατεταμένη ύφεση συνεχίζεται.

            Για να μειωθούν και πολύ περισσότερο να εξαλειφθούν οι τελευταίες πρέπει να ενισχυθεί η αγοραστική δύναμη του κόσμου – ιδιαίτερα των μεσαίων τάξεων  που συρρικνώνονται – να ανορθωθεί εκ νέου το κοινωνικό κράτος ενώ το πνεύμα της μονεταριστικής πολιτικής  πρέπει να υποχωρήσει. Τα διδάγματα από άλλες ιστορικές κρίσεις του καπιταλισμού και τα πλεονεκτήματα της κεϋνσιανής πολιτικής για τους εργαζόμενους και την ανάκαμψη της οικονομίας είναι γνωστά. Και αυτό πολύ απλά σημαίνει λιγότερα κέρδη στην παγκόσμια οικονομική ολιγαρχία και η επικράτηση της αρχής ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΡΔΗ.   

Κυριακή 9 Ιουνίου 2013

Πρόσληψη εργατών από το Λιγνιτικό Κέντρο Μεγαλόπολης

Το Λιγνιτικό Κέντρο Μεγαλόπολης της ΔΕΗ θα προσλάβει 37 εργάτες οι οποίοι θα απασχοληθούν με 60 ημέρες (δίμηνα). Οι αιτήσεις γίνονται έως τις 14 Ιουνίου.

Δείτε την προκήρυξη  ΕΔΩ


_____________________________
Κυρ, 9 Ιουν 2013 - 11:33
http://www.arcadiaportal.gr/

Κυριακή 12 Μαΐου 2013

Παρασκευή 3 Μαΐου 2013

Ο Καραγκιόζης και η Παγκοσμιοποίηση

γράφει ο Μπάρμπα-Νίκος
Λεοντάρι, Μεγαλόπολης

Ντελάλης: Ακούσατε, ακούσατε, σήμερα είναι η πρώτη δοκιμαστική ημέρα της παγκοσμιοποίησης. Άγγλοι, Γάλλοι, Αμερικάνοι, Αφρικανοί και Κουβανοί, κι όλοι μέχρι που φτάνει το ταβάνι, σήμερα έχουμε πρόβα. Θ’ αλλάξουμε πια τα ονόματά μας, θα ξεχάσουμε το παρελθόν, θα έχουμε δωρεάν τηλέφωνα για να γνωριστούμε καλύτερα.
Αγλαΐα: Αντρούλη μου, σε καλούν, από το Βόρειο Πόλο στο τηλέφωνο αλλά δεν καταλαβαίνω τι λένε, έλα μίλησέ τους.

Καραγκιόζης: Εμπρός, με ποιον μιλώ;
Εσκιμώος: Εδώ γκα γκα ρος Εσκιμώος, με λένε Παγάκ και τη γυναίκα μου Κριούκα, έχουμε ένα παγοθέατρο και θέλει παίξει Καραγκιόζη το έργο, η ζαλισμένη αρκούδα, να ξέρει Καραγκιόζη, εδώ κακαρώσεις από κρύο.
Καραγκ.: Μη σε νοιάζει, έχω ηλεκτρική κουβέρτα, αλλά δεν μπορώ να ’ρθώ γιατί θα παίξω στην Ουγκάντα, στο καψοθέατρο της πόλης.
Εσκιμώος: Καλά, αν είναι έτσι δεν πειράζει.
Κολλητήρης: Μπαμπάκο, τι σου είπε;
Καραγκ.: Μου είπε ότι κακαρώνεις από το κρύο εκεί, εμείς, λοιπόν, παιδιά μου, θα πάμε στην Ουγκάντα, γι’ αυτό θα πρέπει ν’ αλλάξουμε τα ονόματά μας ή να βάλουμε κωδικούς.
Κολλητ.: Εμένα μ’ αρέσει το κοπρίτης και δεν με πειράζει καθόλου.
Καραγκ.:  Τώρα θα πάρω τηλέφωνο τον Μπάμια να μου πει τι θα κάνουμε. Το τηλέφωνο το βάζω στο αριστερό αυτί, το δεξί το έχω για ρεζέρβα, μήπως με κουφάνει ο Βεληγκέκας από τις σφαλιάρες. Λοιπόν, μου είπε να προτιμήσουμε ονόματα Αφρικάνικα για να συνεννοηθούμε καλύτερα εκεί στην Ουγκάντα, μου είπε και τα δικά σας ονόματα λοιπόν. Ο Πιτσικόκος θα λέγεται Βρούα (Αφρικανικά θα πει βρέφος). Ο Κοκοβιός Προύα, που θα πει κοπρίτης και ο Κολλητήρης Σπαρούα που θα πει σπαρίλας του κερατά. Και τώρα θα πω το δικό μου, που είναι Καρούα, της μάνας σου Αγλούα, του Βεζύρη Βεζυρούα, τον Βεληγκέκα Βελη-πασούα και της Αϊσέ Αϊσούα. Ο Βελη-πασούα θα κοιμάται σπίτι μας γιατί όλοι είμαστε ίδιοι από σήμερα.  
Κολλητ.: Τότε και ο Γιαπωνέζος χάσι μότο θα κοιμάται στο σαράϊ και το γουρούνι θα κοιμάται στο κοτέτσι.  
Καραγκ.: Έχεις δίκαιο παιδί μου, κι εμείς πρέπει να πάμε στην Ουγκάντα, γιατί εκεί ανήκουμε. Είμαστε σκιές μαύρες σαν τους μαύρους, εκεί θα κατακαούμε λίγο, δεν πειράζει. Πάμε τώρα, όμως, να αποχαιρετίσουμε τον μπάρμπα σας, και νάτος κατά φωνή.
Μπάρμπα-Γιώργος: Ανηψούδι, κάτι θέλω να σου πω. Έμαθα, μωρέ, ότι από σήμερα θα ’μαστε ούλοι ένα.
Καραγκ.: Ναι, μπάρμπα, νέα συστήματα. Εσένα τώρα μπάρμπα θα σε λέμε με κωδικό, δηλαδή Μπι τζι – βι.
Μπάρμπα-Γιώργος: Και τι με πέρασες ορέ αχαΐρευτο για κομπιούτι, βλάχος είμαι μωρέ.
Καραγκ.:  Καλά θα σου εξηγήσω τι εννοεί, λέει μπάρμπα-Γιώργος βουνίσιος όχι βλάχος.
Μπάρμπα-Γιώργος: Εντάξει, αλλά αν θα πάρω και κομπιούτι, ποιος θα με βοηθήσει να μάθω;
Καραγκ.: Μη στεναχωριέσαι, ο Μπάμιας, θα σου στείλει κάποιον να σε μάθει. Εμείς πάμε στην Ουγκάντα, σε χαιρετάμε, θα σου στείλω και κάρτα αγκαλιά με μαϊμούδες.
Ντελάλης: Ακούσατε, ακούσατε, η πρόβα τελείωσε, όλοι σπίτια σας, σε ένα μήνα θα δοκιμάσουμε πάλι.
Καραγκ.: Λοιπόν, Βρούα, Προύα, Σπαρούα, πάλι γίνατε κοπρίτες. Έτσι κι αλλιώς δεν αλλάζετε με τίποτα εσείς. Άντε μπάρμπα-Γιώργο στη στρούγκα κι εσύ και ας χαιρετήσουμε όλοι τώρα το κοινό και ’μείς να πάμε μέσα στο οίκημα PRG, δηλαδή παράγκα όπα, όπα, είπα, άντε τώρα καληνύχτα σ’ ένα μήνα πάλι πρόβα. Και σήμερα περάσαμε ωραία… αλλά τώρα κλείνει η αυλαία.